Η ιστορία

Περισσότερα

Η ιστορία

TO ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ

Το αργίλιο ή αλουμίνιο είναι το τρίτο (3ο) πιο άφθονο χημικό στοιχείο στον πλανήτη μας, μετά το οξυγόνο και το πυρίτιο και το πιο άφθονο μέταλλο στο φλοιό της Γης. Υπολογίζεται ότι αποτελεί περίπου το 8% του βάρους του στερεού φλοιού της Γης. Έχει χημικό σύμβολο το Al και ατομικό αριθμό 13. Το αλουμίνιο δε βρίσκεται ελεύθερο στη φύση, αλλά βρίσκεται ενωμένο σε πάνω από 270 διαφορετικά ορυκτά. Η κύρια πηγή για τη βιομηχανική παραγωγή του μετάλλου είναι ο βωξίτης.

Το αλουμίνιο χαρακτηρίζεται ως το «πράσινο» μέταλλο που ικανοποιεί ταυτόχρονα τις τεχνολογικές αλλά και τις οικολογικές απαιτήσεις ως ένα σύγχρονο υλικό

Η ιστορία

Πριν από 135 χρόνια, ο Ιούλιος Βερν γράφοντας το «Από τη Γη στη Σελήνη» είχε χαρακτηρίσει το αλουμίνιο: «άσπρο σαν το ασήμι και ελαφρό σαν το γυαλί…». Στη στροφή της 3ης χιλιετίας, το αλουμίνιο συμπληρώνει πραγματική ζωή 160 ετών περίπου, ενώ βρίσκεται σε βιομηχανική κλίμακα παραγωγής πάνω από 100 χρόνια. Ως χημικό στοιχείο το αργίλιο, είναι το τρίτο σε περιεκτικότητα στο γήινο περιβάλλον μετά το οξυγόνο και το πυρίτιο. Πώς εξηγείται όμως το γεγονός της τόσο όψιμης ανακάλυψης του; Η απάντηση βρίσκεται στη μεγάλη χημική του συνάφεια με άλλα στοιχεία. Έτσι, το αλουμίνιο υπάρχει σχεδόν παντού στη φύση, αλλά καλά «κλειδωμένο» σε χημικές ενώσεις μεγάλης χημικής ευστάθειας.

 

Η χρήση του, ωστόσο (σε κάποιες μορφές ενώσεων του), είναι ιστορικά τεκμηριωμένη στην Αίγυπτο και τη Βαβυλώνα. Πρώτος ο Βρετανός Davy, υποστήριξε την ύπαρξη του αλουμινίου το 1807, ενώ ο Δανός Oerstead κατάφερε να απομονώσει το αλουμίνιο στοιχειακά. Το 1845, ο Γερμανός Woehler υπολόγισε το ειδικό βάρος του αλουμινίου αποδεικνύοντας και αναδεικνύοντας ταυτόχρονα μία από τις σπουδαιότερες ιδιότητες του: την «αβάσταχτη» ελαφρότητα. Ανάμεσα στο 1855 και το 1886, ο Γάλλος Deville παρουσίασε την πρώτη χημική μέθοδο παραγωγής αλουμινίου – πολύ ακριβή τότε για βιομηχανοποίηση. Το γύρισμα της μοίρας έγινε το 1886, με την ταυτόχρονη ανακάλυψη σε Αμερική και Γαλλία της ηλεκτρολυτικής μεθόδου παραγωγής μετάλλου από το οξείδιο του αλουμινίου (την αλουμίνα). Ο Αμερικανός Hall και ο Γάλλος Heroult χάραξαν το δρόμο που αργότερα μετέτρεψε σε λεωφόρο ο Γερμανός Bayer το 1888, εξελίσσοντας την οικονομική μέθοδο παραγωγής αλουμίνας από το βωξίτη. Σε μία νύχτα η τιμή του μετάλλου έπεσε από τα 18 $ στα 4,50 $. Ξεκίναγε η βιομηχανική ιστορία του αλουμινίου….